Kahraman Olduklarını Bilmiyorlar

6 Şubat'ta milyonlarca insan gözünü enkazlara çevirmişti. Biz ise başka bir yere bakıyorduk.

Köpeklere...

İnsan vücudu yaşadığı sürece nefes verir. Derimiz sürekli mikroskobik parçacıklar döker. Ter, nefes ve hücrelerden yayılan uçucu organik bileşikler, enkazdaki boşluklardan hava akımlarıyla yüzeye taşınabilir.

Kurtarma köpeği aslında insanı değil, yaşamın kokusunu takip eder.

İnsan burnunda yaklaşık 5-6 milyon koku reseptörü bulunur. Birçok çalışma köpeklerde bunun 200 ila 300 milyonun üzerine çıkabildiğini gösteriyor.

Fakat onları özel yapan sadece reseptör sayısı değil.

Bir köpek nefes alırken havanın bir kısmını doğrudan koku analizine ayırır.

Üstelik saniyede birkaç kez art arda koklayarak aynı havayı defalarca analiz ederler. Biz sadece "hava" koklarken, onlar havayı katmanlara ayırır. İşte bu yüzden bazen saatlerdir sessiz kalan köpek, aniden oturur havlar ve işaret verir.

Fakat yıllar içinde yetiştirdiğim kurtarma köpeklerinde beni üzen, kafama taktığım garip bir konu var.